عالم بزرگوار محمدرضا حکیمی سال های بسیار زیادی است در جامعه و رسانه ها غایب بود چنان بود که در این سالها هر از گاهی به یاد او می افتادیم و میخواستیم یادی و سخنی از ایشان بمیان آوریم، این پرسش برایم پیش میآمد که آیا ایشان سالم هستند یا دچار کسالت و ناتوانی هستند و گاه گمان می کردم که ایشان خود سکوتی عمیق اختیار نموده اند که بهتر است در تفکر و آرامش خود باشند. از آخرین خبرهایی که از ایشان در رسانه پخش شد گویا در روزنامه اطلاعات چندین سال پیش بود که در یکی از دانشگاهها(یا نهادی دیگر) مراسمی برای تجلیل از ایشان برگزار شده بود و یا خواسته بودند برگزار کنند، یا ضمن برپایی مراسمی دیگر خواسته بودند از ایشان هم قدردانی کنند، و برای این کار از ایشان دعوت کرده بودند اما استاد حکیمی دعوت را نپذیرفته بود و از حضور خودداری کرده بود و ایشان از این همایشها و تجلیل های فرمایشی و نمایشی خشنود نبود و نیز با نپذیرفتن حضور در این گونه برنامههای ستایشی قصد درسدادن به مقامات سیاسی و فرهنگی را نیز داشتند. اول شهریور ماه وقتی خبر درگذشت ایشان را شنیدیم، استاد گرانقدر با مرگ خود سکوت این سالیان را شکست و چندگاهی نام ایشان در رسانهها آمد خداوند رحمت خود را بر او ارزانی دارد و در جوار اولیاء و خاصان درگاه خودش جایگاه دهد. استاد حکیمی از دانشمندان دینی بود و نظریات چندی در زمینه هایی داشتند از جمله طرح «مکتب تفکیک» بعنوان نوعی معرفتشناسی و متدولوژی برای فهم دین،با این شالودهٔ فکری که فهم دین و تفکر و تعقل در دین را بینیاز از فلسفهدانی میدانستند، با این استدلال، که قرآن کریم عرب جاهلی و ناآگاه از فلسفه را بعنوان مخاطب خود، و هر مخاطب دیگر را به تعقّل فرامیخواند
برچسب:
نویسنده: باربد امیری
تاريخ: دوشنبه
25 بهمن
1400 ساعت: 2:26